Hakki Cimen
SEY
QAJI GELENEGI´NIN SIIRI TARIHIMIZE ISIK TUTUYOR
HAKKI
CIMEN
Çarsamba, 16 Eylül 2009 18:41
Daimi Cengiz’in derledigi taslama türüne yakin olan
bu kilam Almanya’da Ware Dergisinin 8. sayisinda yayimlandi.
Biz Dersim inanci ve kimliginin bölgede nasil asimilasyona ugradigina
iliskin olan bu kilami önemsemekteyiz. Zazaca’sini ve Türkçe’sini
birarada verdigimiz bu kilamin, bölgede bazi inanç rehberlerinin
‚Pazar iliskisi’ ile dil üzerinde biraktiklari olumsuz
tesire dair siirin tanikligina basvuracagiz.
Siir, sairimiz Sey Qaji´nin babasi Sey Nuri´ye ait. Muhtemelen
1900 yillarinin basinda Muhundu´da yapilan bir cem ayinine davet
edilen Sey Nuri, bu siirini (lauke) Muhundu´daki cem ayininde
söylemis. Sey Nuri, bazi kaynaklarda Ce Sey Weli olarak gecer.
Sair bir ailedir. Bu aile Palu´dan Dêsim´ê
gelmistir.
KILAMÊ HAQIÊ VURNÊ ÇARNÊ
RA LOLOÊ KIRDASI
Mi va bêteverik nêseri
Kêwtura Dewe, cira gurete çengê Wela Hewsi
Tey berde Muxundiye Ewliaê Serê Dêsi
Sewê sero mendune
Bi topi qom u qewilê sewda wesi
Wertede Bava Aliê Pasi
Lodeke´ra Bavaê Seyd Avas´i
Bavaê Lodeke dest kerd thomir ro
Taê kilami vati, hurdi hurdi pa si
Hurendia hora ust ra
Bava Aliê Pas´i va ke:
Ez na Bavaunê Muxundiye´ra savaji
Na Bamasurê ma ke wertê Sadiz u Hizoli ro si
Kilamê Haqiê vurnê, çarnê ra loloê
Kirdasi
Niadanu ke cevde qutiê ho biê pirê tutinê
kamasi
Anau sero çiftexasi
Zerê çeyide çuali biê xasi
Qariune, tavati mi nêda
Thomir guret dest kerd tiro
Mi va: Ya Hewsê Kuresi! Ya Ewliaê Serê Dêsi!
Kotu têwt, sewe ma serro sikie
Hen ke kenu war, çhimunê mide nêmendê dilapê
hersi
Eke amu ra ho, dormê hode niada ke Bava lolo çino
Perskerd, Camati va ke:
Wo daria we, heredia si
Sair: Sey Nuri (Piê sairê ma Sey Qaji)
Vatog: Ismailo Bamasur (Ismail Yildirim, roza qeydde 60 serude)
Ca: Qayirê (Pulêmuriyê)
Tarix: Payiza virene 1991, Alamanya
Arêkerdog: Daimi Cengiz
ZAZACA
BEYITLER KIRDASKI´NIN LOLOSUNA DÖNÜSTÜRÜLMÜS
Muhundu´ya
teveriksiz gitmeyeyim diye
Dewa Khuresu´ya ugradim
Hews´ten bir avuç toprak aldim yanima
Duvarin Süvarisi Evliya´ya götürdüm
Kaldim orada tüm gece
Tatli sedayi sevenler toplandi ceme
Aralarinda Pasli Baba Ali
Lodek’li Baba Seyid Abbas
Sazi aldi eline Lodeke’li
Yavas yavas giderek
Bazi beyitler söyledi
Pasli Pir Ali yerinden kalkarak:
„Ben Muhundulu babalara ne diyeyim ki
Su bizim Baba Mansurlu dedeler
Sadiz ve Hizol köylerinin pirligine gittikten sonra
Kirdaski´nin lolosuna çevirmisler
Haq askina söyledigimiz beyitleri.
Bundandir ki,
Ceplerindeki tabakalari tütün dolusu
Evlerindeki un çuvallari
Büyüyüp garar (xasi ) oldu.
Hanimlari artik kumas giyer oldu’
Dayanamadim hiddetlendim
Sazi aldim dokundum tellerine
Dedim ki:
Ya Kures´in Yatiri
Ya Duvar Yürüten Evliya
Transa (tewt) girdim gecemiz yarilandi
Öyle agladim ki gözlerimde yas kalmadi
Trans bittikten sonra çevreme baktim ki
Baba lolo yok ortalikta
Sordugumda;
‚Cemaat dedi ki:
O küstü, kalkti gitti’
Sey Qaji ve diger sairlerimiz hakkinda ancak son yirmi yilda bilgi
sahibi oldum. Bilinçle tanimaya çalistim. Bu dünyadan
göçen yaslilarimiza sordugumda, özetle su cevabi
aldim: „Sey Qaji, Xizir´in kendisiydi. Insan donunda aramizdaydi.“
Kisa bir süre önceye kadar yazili gelenegi olmayan, ancak
çok güçlü sözlü Dêsim Zaza
edebiyati´ndan günümüze ulastirilanlar ne kadar
dogru, ne kadar eksik? Bir siirinde: „Mi hire se u sesti u ses
lauki vati/ Qeydê mi tamamo“, (Üç yüz
altmis alti beste yapip söyledim, sanatim tamamdir) diyen Sey
Qaji´den, onun sair ailesi ve diger sairlerden ne gelebildi
günümüze? Bugüne ulastirilanlar ne kadar degistirildi,
ne kadar eksik? Ancak gene de sairimiz, pirimiz Sey Nuri´yi,
Sey Qaji´yi ve diger sairlerimizi, karinca kararinca bugüne
tasiyan Weliê Wusenê Yimami, Wusenê Kalmemi, Silemano
Qiz gibi sahsiyetlere minnet borçluyuz.
Siir, Sey Nuri (Sey Qaji´nin babasi) tarafindan tahminen 1900´lerde,
tomir (saz) esliginde “Kilamê Haqiê” yani dini
beyit olarak söylenmis. Sey Nuri, Muhundu´da tutulacak
olan bir ceme davet edilir. Cemde yasandigi gibi Muhundulu (Bomosir)
babalarin, Zazaca beyitleri tahrif ettiklerini; bu yörede
Zazaca olan ibadet dilini, küçük çikarlari
için Kirdaski´ye dönüstürme fiili içerisinde
olduklarini; bu meseleye diger pirlerce gösterilen ve kendisinin
gösterdigi tepkileri anlatiyor.
Pirimiz Sey Nuri (bazi kaynaklarda Sey Weli), Dewa Kuresu´ya
ugrayarak, Khures´in mezarinin da bulundugu kutsal Hews`den
bir avuç topragi teverik olarak yanina alarak Muhundu´ya
gidiyor. Çünkü efsaneye göre, Khures bir yaban
ayisina binip Bomosir´a gidince, Bomosir´da duvara binerek
Khures´i karsiliyor. Bunun üzerine Khures, duvari yürüten
Bomosir´in keramet gücünün kendisininkinden yüksek
oldugunu teyyid etmek üzere Bomosir´in elini öpüyor.
Bu sekilde Khures, Bomosir´a ikrar vererek ona yol talibi oluyor.
Günümüzde de Khuresizlerin pirleri Bomosirlilardir.
Sey Nuri´nin, Hews´den yanina aldigi topragi teverik ya
da niyaz olarak, Duvar Yürüten Evliya´ya götürmesi
bu gelenegin devamidir.
Sairimiz, pirimiz cem gecesi orada kaldigini, tüm çevredeki
insanlarin ibadete katilmak üzere cemevinde toplandigini, o dönemin
ileri gelen pirlerinden Pasli Bava Ali ve Lodeke’li Bava Seyid
Abbas´inda cemde hazir olduklarini söylüyor.
Lodekeli Bava Seyid Abbas, sazi alip Kirdaski´ye dönüstürülmüs
bol “lololu“ beyitler okuyarak ceme baslayinca Pasli Bava
Ali, ayaga kalkarak, Lodekeli Bava Seyid Abbas´in sahsinda diger
Muhundulu (Bomosir) babalara söyle itiraz ediyor: „Ben,
bu Muhundulu babalara ne diyeyim ki“ Yani, „Bu Muhundulu
pirler laf anlamiyor!“, demek istiyor. Bunlar, Sadiz ve Hizol
köylerindeki taliplerini ziyaret ettiklerinde, oradaki cem ve
camaat toplantilarinda, bizim Haq askina Zazaca okudugumuz beyitlerimizi
(Kilamê Haqiyê), Kirdaski´ye (Dêsim´in
Mazgirt ve Pertek´in bazi köylerinde konusulan Kurmanci)
çevirip söylüyorlar.
„Laf anlamiyorlar“ sözleri agir bir ithamdir. Sair
bu sözlerle yalnizca kendi çikarlarini ön plana koyarak,
toplumun çikarlarini ihmal eden Muhundulu pirlerin kisa görüslü
olduklarini, dolayisiyla cahilce hareket ettiklerini anlatmaya çalisiyor.
Gene „Laf anlamiyorlar“ sözünden anliyoruz ki,
bu mesele otorite olan pirlerce daha önce çok defa Muhundulu
babalarla konusulmustur.
Ancak Muhundulu Babalar, Mazgirt’in Sadiz ve Hizol Kirdaslarina,
Pertek köylerinde Kirdaski konusan taliplerine sirin görünmek
için Zazaca beyitleri, oralarda yaptiklari cem ve camatlarda
Kirdaski´ye çevirmeye devam etmislerdir.
„Kilamê Haqiê vurnê, çarnê loloê
Kirdasi“ sözleri, bu Haq´a adanmis beyitler Kirdaski´ye
dönüstürülürken, tercümesinin pisirilip
birebir vererek yapilmadigini; daha çok anlaminin (içeriginin)
tahrif edildigini yani bozuldugunu dile getirmeye çalisiyor.
Sey Nuri, Pasli Pir Ali`nin sözlerini siirine alarak, Bomosirli
babalarin gelisigüzel yaptiklari bu tercümelerin tütün,
yiyecek, elbise gibi dünya malina ulasmak için yapildigini
söylüyor.
Lodekeli Seyid Abbas´a, Pasli Pir Ali´nin itirazi üzerine
sairimiz, Khures´i, Duvar Yürüten Evliya´yi
ve diger Dersim evliyalarina sesleniyor. Sazi ve sözüyle
gece boyunca transa girerek itiraz ediyor. „Öyle agladim
ki gözlerimde yas kalmadi.“ diyen sair bu talihsiz durumdan
ötürü ne kadar çok üzüntü içerisinde
oldugunu dile getirmeye çalisiyor. Siirde Sey Nuri´nin,
o gece kelimesi kelimesine neler söyledigini ögrenemiyoruz.
Ancak siirin kurgusu ve akisindan Sey Nuri´nin, Kirdaski asimilasiyonuna,
„Hiddetlendim.“ Sözünden de hareket ederek sairin,
Pasli Pir Ali´den çok daha tesirli tepki gösterdigini
söyleyebiliriz. Çünkü isin içinde Dêsim
Alevi geleneginin bozulmasi, yozlastirilmasi, asimile edilmesi vardir.
Buna sair ve pir olan Sey Nuri seyirci kalamazdi, diye düsünüyoruz.
Sair ve pir olan Sey Nuri, kendine geldiginde (transtan, extase) Baba
Lolo´nun cemevinde bulunmadigini tesbit ediyor. Sair, Lodekeli
Seyid Abbas´in adini anmiyor, onu “baba lolo“ olarak
sifatlandiriyor. Bu sifatlandirmada Lodekeli Seyid Abbas´i küçültme
vardir. Yani Sey Nuri, Lodekeli Seyid Abbas´in, Kirdaski´de
genellikle nakarat olan “lolo, lolo“ çok kullandigini,
dolayisiyla
söylediklerinin gelisigüzel oldugunu ve bu nedenle Lodekeli
Seyid Abbas´i, Zazaca beyitlerin asillarini yozlastiran basit
bir kisilige indiriyor.
Cemaat, Sey Nuri´ye cevaben diyor ki: O küstü, kalkti
gitti.“ Küsüp gitmek davranisi, itikatin öngördügü
kamillige (olgun) erisememis olmanin bir belirtisidir. Cemaatin böyle
cevap vermesinden hareketle, Lodekeli Seyid Abbas´in cemevindekilerden
de yüz bulamadigini söyleyebiliriz.
Dêsim´in Mazgirt ve Pertek ilçeleri arazi bakimindan
tütün ve tahil ekmeye, hayvan beslemeye daha elverislidir.
Özellikle o dönemde Dêsim´in geneliyle karsilastirildiginda
daglik Dêsim´e göre Mazgirt ve Pertek halki biraz
daha refah içerisindeydi. O dönemde yeterli miktarda seker,
tuz, tütün, tahil, katir, at, esek, keçi, koyun ve
ekime elverisli arazi sahibi olan aileler zengin olarak addediliyordu.
Sairin, Muhundulu (Bomosiriz) babalarin, çikarci davranmalari
sonucu tütün tabakalarinin dolulugunu; evlerindeki küçük
tahil çuvallarinin yerini birkaç defa daha büyük
olan ve Dêsim´de “xasie“ olarak bilinen mega
çuvallara (garar) biraktigini; bu babalarin, daha önceleri
çulfayi zar zor giyebilen hanimlarinin giderek daha kaliteli
olan kumas elbiseler giyindiklerini söylemesi bu nedenledir.
Yani bu babalarin, Dêsim Alevi Zaza Kültürünü
bozma karsiliginda yasamlarinda göreceli bir bolluga ulastiklarini
dile getiriyor.
Biz (H.Ç.), Nazimiye´nin Dewa Khuresu köyündeniz.
Pirlerimiz, Seymomido (Pamuklu) köyünde oturan Bomosirlilardir.
Onlar hem Zazaca hem de Kirdaski konusuyorlar. Çünkü
onlarin hem Zazaca hem de Kirdaski konusan talipleri var. Pirimizin
su anda 60 yasinda olan kizi: „Babam ve amcalarim Pertek´teki
taliplerini ziyaretlerinden eve çok yüklü dönerlerdi.
Bizim en zengin ve bol keseli taliplerimiz Pertekli Kirdas taliplerdi.“
diyor.
Siirle dogrudan iliskisi oldugundan 2008 Agustos´unda Gazike´de
Kurmanc Milan Asiretinden Sayin Kenan Anlas´la yapmis oldugum
röportaja kisaca deginmekte yarar buluyorum. Röportaj özetle:
Kurmanc Milan Asireti, Osmanli döneminde bölgeyi sunnilestirmek
amaciyla Urfa´dan Pertek bölgesine yerlestiriliyor. Bu
asiret Pertek bölgesindeki köylerde bir süre Sunni
inancini sürdürüyor. Bir süre sonra bir Alevi
dervisin gösterdigi mucize sonunda giderek Alevilige meylediyor.
Zamanla Bomosirli bavalara iqrar verip alevilesiyor. Bu Kurmanc asireti
alevilesmesine karsin anadilini terketmiyor. Cografi sartlar sonucu
Pertek ve çevresindeki Zaza köylerle ticari iliskiye giriyor.
Bu sekilde Pertek, Hozat ve Mazgirt bölgelerindeki bazi Zaza
köylerinin halki, Milan asireti tarafindan „pazar dili“
haline sokulan Kirdaski´yi ögrenerek, zamanla asimile oluyor.
Pirlik taliplik müessesesi sosyal bir müessesedir. Toplumun
her türlü sartlarda dayanismasina, huzur bulmasina hizmet
eder. Hem Pasli Bava Ali ve hem de Sey Nuri, Dersim Itikatini tam
anlamayan Bomosirli bavalarin, itikati ekonomiye kurban ettiklerini
söylüyorlar. Oysa itikatimize göre pir, baba ve dedeler,
„El ele, el Haq´qa verir.“ prensibine göre pirlik
yapmalari gerekiyor. Yani pir, pirlik makaminda verdigi hizmetine
karsilik beklememelidir. Bu hizmetin karsiliginda zenginlesmek için
dünya malinin verilmesini asla sart kosmamali ve tesvik etmemelidir.
Bir talibin kendisine verdigini, mümkünse, o da acil ihtiyaci
olan birine vermelidir.
Bir toplumda ruhban sinifi, kendi tarihini, anadilini ve kültürünü
ciddiye almaz ve korumazsa, bu ruhban sinifina bakarak hareket eden
halk da zamanla milli degerlerini ciddiye almaz. Kültürel
çürüme baslar.
Gerçek sudur: Kendi tarih, dil, kültürüne ancak
milli bilinci gelismis olan toplumlar kiymet verir. Ancak böylesi
bilince sahip toplumlar, en zor sartlarda dahi dillerini ve kültürlerini
koruyabilirler.
Sair: Sey Nuri (Sey Qaji´nin babasi)
Anlatan: Ismailo Bamasur (Ismail Yildirim, kayit esnasinda 60 yaslarindaydi)
Yer: Qayirê (Pulêmuriyê), Pülümür
Tarih: Eylül 1991, Alamanya
Derleme: Daimi Cengiz